Der Treppenwitz der Weltgeschichte

Typ: Książka Rok publikacji: 1918 Miejsce publikacji: Berlin Autor:
  • Hertslet, William Lewis
  • Helmolt, Hans F.
Strony: VIII; 513; [ 1 ] Sygnatura: KD.14549 biblioteka cyfrowa link Języki: eng, fre, grc, spa, dut, lat, ger, ita Hasła kluczowe:
  • Literatura niemiecka - XIX/XX w.
  • Legendy historyczne
  • Słynne cytaty
  • Weryfikacja źródeł
  • Helmolt, Hans F. (1865-1929)
  • Hertslet, William Lewis (1839-1898)
Pobierz plik XML Pobierz plik TXT Kategorie:
Data dodania: 15.07.2026

Opis dokumentu

Der Treppenwitz der Weltgeschichte (Berlin, 1918) - publikacja autorstwa niemieckiego pisarza Williama Lewisa Hertsleta (1839-1898), uzupełniona, opracowana i wydana przez niemieckiego historyka Hansa F. Helmolta (1865-1929), która zawiera zbiór historycznych anegdot, mitów i słynnych cytatów, które latami funkcjonowały w powszechnej świadomości jako fakty, a  po wnikliwej weryfikacji okazują się fałszywe lub zniekształcone. Głównym celem publikacji jest obalanie tych powszechnych kłamstw, przeinaczeń i legend, które przez stulecia urosły do rangi faktów historycznych. Książka szczegółowo analizuje słynne wypowiedzi przypisywane królom, politykom, naukowcom, artystom, dowódcom wojskowym i wielu innym postaciom,  od starożytności po przełom XIX i XX wieku. Opracowanie obnaża niedokładności w oficjalnych przekazach historycznych i udowadnia, że wiele z nich to zmyślone historie, które po prostu dobrze brzmiały w podręcznikach bądź były zwykłymi plotkami. np. rzekome słowa Ludwika XIV „L’État, c’est moi” (pol. „Państwo to ja”). To właśnie dzięki popularności tej książki w języku niemieckim na stałe zakorzeniło się pojęcie Treppenwitz, które oznacza dziś ironiczny chichot historii, paradoks, absurdalny zbieg okoliczności lub sytuację, w której fakty zaprzeczają utartym wyobrażeniom. Publikacja zyskała uznanie czytelników i historyków, stając się klasyczną pozycją popularyzującą wiedzę o mechanizmach powstawania mitów. Dzieło Hertsleta liczyło początkowo 60 stron (wydanie z 1882 r.), lecz do czasu czwartego wydania w 1895 roku jego objętość wzrosła do 469 stron. Pozycja była wielokrotnie wznawiana i uzupełniana prze kolejnych autorów.