Elbląska Biblioteka Cyfrowa

Adres URL:
http://historia.bibliotekaelblaska.pl/dokument/der-classische-unterricht-und-der-socialismus-24752

Tytuł:
Der Classische Unterricht und der Socialismus

Typ:
Książka

Autor:
Bastiat, Frédéric

Rok publikacji:
1858

Miejsce publikacji:
Hannover

Strony:
94; [ 2 ]

Języki:
ger

Sygnatura:
KD.16172

Kategorie:
Zbiory zabytkowe
Druki XIX – XX w. (do 1945)

Hasła przedmiotowe:
Literatura francuska - XIX w.
Bastiat, Frédéric - Baccalauréat et socialisme - przekład niemieckojęzyczny - XIX w.
Krytyka francuskiego systemu edukacji publicznej
Krytyka socjalizmu
Związki socjalizmu i systemu edukacji publicznej
Bastiat, Frédéric (1801–1850)

Opis dokumentu:
Der Classische Unterricht und der Socialismus (Hanower, 1858) - niemieckojęzyczny przekład eseju „Baccalauréat et socialisme”, napisanego w 1850 roku przez francuskiego filozofa i ekonomistę Frédérica Bastiata (1801-1850). Autor był XIX-wiecznym francuskim ekonomistą, czołowym przedstawicielem klasycznej szkoły ekonomii oraz pisarzem i politykiem, który zasłynął jako wybitny obrońca wolnego rynku, wolnego handlu oraz krytyk socjalizmu i protekcjonizmu. W swoich przystępnych, często satyrycznych tekstach wyjaśniał mechanizmy ekonomiczne i ostrzegał przed nadmierną ingerencją państwa w gospodarkę. Twierdził, że państwo powinno chronić tylko życie, wolność i własność obywateli, a nie rozdawać dobra i kontrolować życie ludzi. Wyśmiewał cła i ograniczenia handlowe. Jest autorem „Pétition des fabricants de chandelles” (pol. Petycja producentów świec) - znanej satyry na protekcjonizm, napisanej i opublikowanej w roku 1845 przez w celu ukazania absurdów polityki protekcjonizmu. W petycji tej, producenci świec oraz inni przedstawiciele przemysłu oświetleniowego domagają się zabezpieczenia swoich interesów przed nieuczciwą (ich zdaniem) konkurencją "zagranicznego rywala", jakim jest Słońce. W związku z tym, że pracuje on w lepszych od nich warunkach oraz "zalewa nim nasz krajowy rynek po niesłychanie niskiej cenie", domagają się ustawowego ograniczenia korzystania ze światła słonecznego. Główną tematyką niniejszego eseju jest krytyka ówczesnego francuskiego systemu edukacji publicznej oraz socjalizmu. Autor ostrzega przed powierzaniem szkół i programów nauczania w ręce państwa, co prowadzi do ideologicznego przymusu, tłumienia wolności myśli, uniformizacji i indoktrynacji. Twierdzi, że państwowa edukacja wtłacza młodzież w jeden schemat myślowy, odbierając jej niezależność i zachęcając do rewolucyjnych oraz kolektywistycznych idei. Uważa, że nadmierna rola państwa w nauczaniu przygotowuje grunt pod myślenie socjalistyczne, ucząc ludzi polegania na państwie zamiast na własnej wolności i pracy. Jest zdania, że socjalizm czerpie z autorytarnych modeli starożytności (gdzie wolność jednostki była podporządkowana władzy i sile państwa). Przekonuje, że szkoły powinny być domeną wolnego rynku i decyzji rodziców, a nie państwowego monopolu. Postuluje o wolność nauczania, rozumianą jako[nbsp] wolne, niezależne i wolnorynkowego przekazywania wiedzy.
[nbsp]