Denkwürdigkeiten zur Bereicherung der Erfahrungsseelenlehre und Charakterkunde. Erste Sammlung

Opis dokumentu

Psychologia w Niemczech, którą w okresie późnego oświecenia określano jeszcze jako „wiedzę o naturze ludzkiej”, „psychologię empiryczną” lub „psychologię doświadczalną”, to przedmiot zainteresowania niemieckiego radcy dworu i pisarza Carla Friedricha Pockelsa (1757–1814). Autor przez pewien czas ściśle współpracował z Carlem Philippem Moritzem (1756-1793) , pisarzem i redaktorem słynnego wówczas „Magazin zur Erfahrungseelenkunde”, pierwszego specjalistycznego czasopisma psychologicznego w krajach niemieckojęzycznych. Po sporze z Moritzem, Pockels wydawał swoje czasopisma i publikował książki. Opublikowne w 1794 roku dzieło „Denkwürdigkeiten zur Bereicherung der Erfahrungsseelenlehre und Charakterkunde. Ein Lesebuch fur Gelehrte und Ungelehrte. Erste Sammlung” (część druga nigdy się nie ukazała) to adresowany do „naukowców” i „osób niebędących naukowcami” zbiór studiów przypadków, analizy charakterów i analizy psychologiczne konkretnych postaci publicznych i historycznych, min. pisarza i poety Gottholda Ephraima Lessinga (1729-1781), króla Hiszpanii Filipa V (1683-1746) czy znanego mordercy Johanna Heinricha Juliusa Rüttgerodta (1731-1775). Celem Pockelsa było wyciągnięcie ogólnych wniosków na temat funkcjonowania ludzkiej duszy, moralności i kształtowania charakteru poprzez analizę psychologiczną konkretnych osób. Podczas gdy Moritz starał się zdobyć nową wiedzę na temat ludzkiej psychiki poprzez otwarte zbieranie przypadków i dyskusję na temat obserwacji, Pockels zamierzał edukować na temat psychologicznych spostrzeżeń i uprzedzeń w sposób zabawny, rozumiejąc tym samym swoją pracę nie tyle jako badania naukowe, co raczej jako edukację publiczną.