Denkwürdigkeiten Maximilian von Bethüne Herzogs von Sülly […] Vierter Band

Typ: Stary druk Rok publikacji: 1783 Miejsce publikacji: Zürich Autor:
  • Sully, Maximilien de Béthune de
Strony: [ 2]; IV; 346 Sygnatura: 92284c Języki: ger Hasła kluczowe:
  • Stary druk - 18 w.
  • Historia Francji
  • Historia monarchii francuskiej
  • Henryk IV Burbon (1553-1610)
  • Sully, Maximilien de Béthune de (1560-1641)
Pobierz plik XML Pobierz plik TXT Kategorie:
Data dodania: 29.07.2020

Opis dokumentu

Denkwürdigkeiten Maximilian von Bethüne Herzogs von Sülly, (fre. Mémoires de Maximilien de Béthune) - tom czwarty. Wydany w 1783 roku w Zurychu niemieckojęzyczny przekład wspomnień, których autorem jest Maximilien de Béthune de Sully (1560-1641) - francuski polityk, hugenot, zwolennik i przyjaciel króla Henryka IV, marszałek Francji. Tematyka siedmiotomowego dzieła jest opisem historii monarchii francuskiej w okresie od 1570 roku do pierwszych lat panowania Ludwika XIII. Tom czwarty opracowania dotyczy wydarzeń wydarzeń z okresu 1602-1603, a więc etapu panowania Henryka IV (1553-1610) - króla Nawarry od 1572 roku (jako Henryk III) i Francji od 1589 roku, pierwszego z dynastii Burbonów, najmłodszej gałęzi Kapetyngów. Maximilien de Béthune, markiz de Rosny, książę de Sully od 1579 walczył w armii Henryka Nawarskiego stając się jego bliskim i wiernym towarzyszem. Odegrał ważną rolę polityczną w jego otoczeniu i w ten sposób rozpoczął karierę męża stanu. Henryk IV, jako król Francji powierzył mu w 1596 zarząd finansów królestwa. W okresie 1598–1611 był ministrem skarbu i zwierzchnikiem całej administracji królewskiej. Będąc zwolennikiem merkantylizmu, zreorganizował finanse, rozwinął gospodarkę, popierał rozwój rolnictwa, przebudował sieć dróg i fortyfikacji. W polityce zagranicznej był przeciwnikiem Habsburgów. Jako zaufany minister króla w znacznym stopniu przyczynił się do odbudowy Francji po okresie wojen religijnych. Od 1601 do 1610 roku pełnił funkcję wielkiego mistrza artylerii. Jego polityczna rola praktycznie skończyła się wraz z zabójstwem Henryka IV w 1610 roku, chociaż Maria Medycejska (wł. Maria de' Medici) jako regentka Ludwika XIII (od którego Sully otrzymał tytuł marszałka Francji) początkowo zatrzymała go w swej radzie. W styczniu 1611 roku królowa przyjęła jego rezygnację. Resztę życia spędził na emeryturze, pisząc własne Mémoires. Wspomnienia Maximilien’a de Béthune’a de Sully określane są jako godne uwagi a zarazem jedyne świadectwo wielkiego projektu Henryka IV jakim było zjednoczenie chrześcijańskiej Europy. Sam Sully uznał ten projekt za utopijny, do tego stopnia, że nie chciał słuchać monarchy, kiedy ten mówił o „… systemie politycznym, który pozwoliłby na to, by Europa była prowadzona jak jedna wielka rodzina…”. Henryk IV wierzył, że żaden naród nie może sprzeciwić się tej idei ze względu na wielkie korzyści, jakie ona przyniesie : „ Korzyści, jakie ona przyniesie, poza nieocenioną wartością pokoju, znacznie przewyższają koszty tego projektu…”. W zbiorach Biblioteki Elbląskiej znajduje się sześć pozostałych tomów dzieła oznaczonych kolejno: tom I (syg.92284); tom II(syg.92284a); tom III (syg.92284b); tom V (syg.92284d); tom VI (syg.92284e); tom VII (syg.92284f).