Wydane przez magistrat miasta Flensburg w 1919 roku memorandum „Denkschrift des Magistrats der Stadt Flensburg betreffend die geographischen, wirtschaftlichen, kulturellen und politischen Verhältnisse der Stadt“ jest bezpośrednio związane ze zbliżającym się plebiscytem w Szlezwiku (1920) i grożącą izolacją gospodarczą miasta. W tym 12-stronicowym dokumencie rada miejska wyjaśniła, dlaczego Flensburg jest nierozerwalnie związany z regionem, ze względu na położenie geograficzne oraz uwarunkowania ekonomiczne i kulturowe. Autorzy broszury opisują strategiczne położenie Flensburga nad Zatoką Flensburską (Flensburger Förde) i jego znaczenie jako naturalnego portu Morza Bałtyckiego i historycznego węzła komunikacyjnego między Danią i Niemcami. W swojej broszurce autorzy przedstawiają negatywne dla Flensburga skutki gospodarcze w przypadku, gdyby po plebiscycie region, w którym miasto jest położone, miałby przypaść Danii i argumentują, że miejscowy handel, rzemiosło i przemysł stoczniowy od zawsze były w dużym stopniu uzależnione od tego regionu jako rynku zbytu i dostawcy surowców. Rada miejska Flensburga opisuje miasto i region jako historycznie uwarunkowaną niemiecko-duńską przestrzeń kulturową i podkreśla rolę instytucji miejskich, szkół, organizacji i stowarzyszeń w tworzeniu tożsamości regionu. W wyniku przeprowadzonego w 1920 roku plebiscytu północny Szlezwik opowiedział się za Danią, podczas gdy środkowy Szlezwik (w tym Flensburg) pozostał przy Niemczech, a Flensburg stał się ważnym miastem granicznym.