<?xml version="1.0"?>
<rdf:RDF
xmlns:rdf="http://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns#"
xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
<rdf:Description rdf:about="http://historia.bibliotekaelblaska.pl/dokument/de-origine-et-inventoribus-pecuniae-et-numismatum-schediasma-quo-probatur-inventum-pecuniae-non-ad-ebraeos-lydos-aut-graecos-sed">
<dc:format xml:lang="pl">application/pdf</dc:format>
<dc:type xml:lang="pl">Stary druk</dc:type>
<dc:description xml:lang="pl"><p style="text-align: justify;">Liczący 88 stron traktat o wynalezieniu pieniądza i początkach mennictwa. Autor, opierając się na tekstach źródłowych hebrajskich, greckich i łacińskich, stara się obalić wcześniejsze twierdzenia, jakoby pieniądz monetarny był wynalazkiem Żydów, bądź też Lidyjczyków lub Hebrajczyków. Według niego pierwszeństwo należy się Fenicjanom. Broni też tezy głoszącej, że Rzymianie posługiwali się pieniądzem jeszcze przed królem Serwiuszem (panującym wg tradycji ok. 575-535 p.n.e.). Właściwy wywód poprzedza list dedykacyjny do Adolfa Wilhelma von Gohren (1685-1734), teologa i radcy konsystorza na dworze książąt Saksonii-Eisenach, datowany na 12 sierpnia 1715 r.<strong> Dokument współoprawny z innymi drukami (klocek introligatorski), sygn. Pol.8.II.1469-Pol.8.II.1475.</strong></p>
<p style="text-align: justify;">Projekt „Digitalizacja, opracowanie i udostępnianie starodruków Biblioteki Elbląskiej” w ramach programu MKiDN Kultura cyfrowa 2019. <strong>„Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury”</strong>.</p></dc:description>
<dc:date xml:lang="pl">1715</dc:date>
<dc:subject xml:lang="pl">Zbiory zabytkowe</dc:subject>
<dc:subject xml:lang="pl">Stare druki XVII-XVIII w.</dc:subject>
<dc:language xml:lang="pl">grc, heb, lat</dc:language>
<dc:rights xml:lang="pl">Domena publiczna (public domain)</dc:rights>
<dc:publisher xml:lang="pl"></dc:publisher>
<dc:title xml:lang="pl">De origine et inventoribus pecuniae et numismatum schediasma quo probatur inventum pecuniae non ad Ebraeos, Lydos aut Graecos, sed potius ad Phoenices referendum esse. Accedit simul demonstratio Romanos jam ante Servium regem pecunia usos esse.</dc:title>
</rdf:Description>
</rdf:RDF>