Das Seelenleben des Kinder (Berlin, 1921) - dzieło z zakresu psychologii rozwoju dziecka, wydane po raz pierwszy w 1904 roku, którego autorem jest Karl Gross (1861-1946) - niemiecki pedagog i psycholog, przedstawiciel psychologii funkcjonalnej oraz twórca oryginalnej teorii zabawy, profesor uniwersytecki, od 1938 roku członek najstarszego niemieckiego towarzystwa naukowego Leopoldina. Tematyka opracowania koncentruje się na rozwoju emocjonalnym, poznawczym i psychicznym dzieci. Książka bada wewnętrzny świat dziecka oraz jego rozwój psychiczny od najwcześniejszych etapów życia. Gross odnosi się do tego jak dziecko zaczyna myśleć, poznawać świat i uczy się mówić. Analizuje odruchy, instynkty oraz procesy poznawcze. Opisuje sposoby, w jakie dziecko postrzega otaczający świat i buduje relacje z otoczeniem oraz jak kształtują się pierwsze emocje, lęki i radości. Opisuje procesy myślowe, które stopniowo formują dziecięce rozumienie świata. Porusza również kwestie i znaczenie zabawy w psychicznym formowaniu małego człowieka, opisując zabawę nie jako bezcelową aktywność, ale jako formę „przygotowania" (treningu) do dorosłego życia i instynktowną potrzebę biologiczną.