Praca Gustava Weickera z 1863 analizuje szczegółowo system szkolnictwa jezuickiego oraz zasady ustanowione przez zakon dla jego placówek edukacyjnych. Autor opisuje organizację, programy nauczania i metody nauczania stosowane w szkołach jezuickich, a także historię samego zakonu i rolę pedagogiki jezuickiej w dziejach edukacji. Uwzględnia również krytyczne opinie dotyczące samych jezuitów i ich systemu szkolnictwa. Książka oferuje szczegółowy wgląd w politykę i praktyki edukacyjne jezuitów w XIX wieku i jest interesująca dla historyków, pedagogów i teologów.