Das Mineralreich in Bildern (Eßlingen, 1869) - uzupełniona obszernymi opisami publikacja z II połowy XIX wieku prezentująca 22 tablice mineralogiczne przedstawiające świat minerałów w opracowaniu niemieckiego farmaceuty i przyrodnika, zasłużonego w dziedzinie botaniki i mineralogii Johanna Gottloba von Kurra (1798-1870). Minerały to pierwiastki lub związki chemiczne o określonym składzie chemicznym, właściwościach fizycznych i chemicznych i strukturze krystalicznej; powstałe w sposób naturalny w wyniku zachodzących w skorupie ziemskiej procesów geologicznych. Minerały stanowią główne elementy budulcowe skał litosfery, Księżyca oraz meteorytów. Minerały są pierwiastkami lub związkami chemicznymi posiadającymi określony skład chemiczny, właściwości fizyczne i chemiczne oraz strukturę krystaliczną. Każdy rodzaj minerału wykazuje określone cechy, do których należą: układ krystalograficzny, twardość, łupliwość, rysa, przełam, barwa, gęstość względna, połysk etc. Większość minerałów to związki chemiczne dwu lub kilku pierwiastków, nieliczne są utworzone z jednego tylko pierwiastka (rodzime złoto, srebro, miedź, siarka, diament, grafit) W przyrodzie występuje około 4 000 minerałów, w skład których wchodzą pierwiastki od wodoru do uranu. Przeważająca ich ilość występuje rzadko lub sporadycznie. Najliczniejsze są te minerały, w skład których wchodzi osiem najpospolitszych pierwiastków w skorupie ziemskiej: tlen, krzem, glin, żelazo, wapń, sód, potas i magnez. Najstarsze zachowane wiadomości o minerałach zapisane są w papirusach staroegipskich. Starożytni Grecy jako pierwsi zaczęli tworzyć podstawy naukowego zajmowania się składnikami skorupy ziemskiej. Najdawniejszą zachowana pracą z tego okresu jest rozprawa ucznia Arystotelesa i Platona, Teofrasta z Ersos (370–287 p.n.e.) „O kamieniach” (Περὶ λίθων).