Czasopismo ewangelickie wydawane od 1844 r. w Królewcu. Jego celem była „walka o prawdę i światło na podłożu Ewangelii”, zwalczanie niewiedzy i „współczesnych przesądów” i dążenie do rozwoju duchowego i moralnego czytelników, które jednak miały wypływać z wewnętrznej potrzeby i wolnej decyzji, a nie przymusu i lęku wobec religii. Redakcja deklarowała także unikanie moralizatorstwa i hipokryzji, określanej mianem „świętoszkowatego i omdlewającego wzdychania nad zepsuciem ludzkiej natury”. Ambicją periodyku było też zabieganie o ochronę „czystej” Ewangelii i dawanie odporu tym kręgom w Kościele protestanckim, które zbliżały się do katolicyzmu. W swoich zbiorach Biblioteka Elbląska posiada numery „Christliches Volksblatt” z lat 1844-1845. W kilku miejscach znajdują się znaki własnościowe – pieczęcie przedwojennej Elbląskiej Biblioteki Miejskiej i elbląskiego towarzystwa czytelniczego, tzw. gabinetu czytelniczego (Lesecabinett), jak zwano jedne z pierwszych form towarzystw czytelniczych, wykrystalizowanych w Niemczech ok. 1775 r. (elbląski Lese-Cabinet powstał w 1845 r. i był - podobnie jak powstające w tym samym czasie w Elblągu towarzystwa o charakterze politycznym (liberaler Verein, Mittwochgesellschaft) oraz pierwsze towarzystwa śpiewacze nośnikiem liberalnych i postępowych tendencji, zgodnie z duchem czasów. Towarzystwo to miało charakter swego rodzaju czytelni, otwartej dla członków przez cały dzień. Właściciel lokalu nieodpłatnie wynajmował towarzystwu pomieszczenie, w którym przechowywane były książki, czasopisma i inne materiały, zakupywane ze składek członkowskich.

[nbsp]