Caesars Monarchie und das Principat des Pompejus

Opis dokumentu

Caesars Monarchie und das Principat des Pompejusz (Stuttgart, Berlin; 1918) - praca historyczna autorstwa niemieckiego historyka Eduarda Meyera (1855-1930) analizująca wewnętrzną historię Rzymu w latach 66-44 p.n.e. Książka przedstawia Cezara jako twórcę nowej monarchii, kontrastując go z Pompejuszem, który według autora dążył do ustanowienia osobistych rządów (principat) w ramach struktur republikańskich. Meyer analizuje schyłek Republiki. Koncentruje się na kryzysie instytucji republikańskich i przejściu do rządów jednostki. Autor argumentuje, że Cezar świadomie dążył do władzy absolutnej, przekształcając państwo w monarchię, która była konieczna dla ustabilizowania sytuacji. Przedstawia Pompejusza nie jako obrońcę starej republiki, lecz jako polityka budującego własny, specyficzny model władzy (principat) przed i w trakcie wojny domowej. Dzieło szczegółowo omawia rozgrywki polityczne, lojalności i zdrady w elitach rzymskich w tym burzliwym okresie. Ksiązka uznawana za fundamentalną dla zrozumienia transformacji ustrojowej Rzymu, mimo że jej tezy były często dyskutowane i rewidowane przez późniejszą historiografię.