Bühne und Volk (Lipsk, 1933) - manifest polityczno-kulturalny napisany tuż po przejęciu władzy przez NSDAP (Machtergreifung) autorstwa Hansa Geisowa (1879-1939) - niemieckiego chemika, publicysty, działacza sportowego i narodowosocjalistycznego działacza kultury, który w nazistowskiej polityce kulturalnej lat 30. XX wieku odegrał rolę radykalnego ideologa, urzędnika partyjnego oraz realizatora założeń tzw. Gleichschaltung (ujednolicenia i nazifikacji) życia kulturalnego. W manifeście[nbsp] Geisow przedstawia koncepcję całkowitej reformy niemieckiego teatru w duchu faszystowskim oraz wytyczne programowe dla nowego, narodowosocjalistycznego teatru. Autor całkowicie odrzuca teatr mieszczański i awangardowy. Ostro krytykuje teatr z okresu Republiki Weimarskiej, oskarżając go o dekadencję, intelektualizm, „zżydzenie” (antysemicki motyw Verjudung) oraz oderwanie od problemów zwykłych ludzi. Traktuje teatr jako narzędzie propagandy i edukacji. Argumentuje, że sztuka nie powinna istnieć „sama dla siebie” (koniec z zasadą sztuka dla sztuki). Teatr ma stać się instytucją wychowawczą, która kształtuje narodowosocjalistyczną świadomość i lojalność wobec nowego państwa. Podkreśla znaczenie wspólnoty narodowej (Volksgemeinschaft). Według Geisowa spektakle teatralne mają jednoczyć publiczność i zacierać podziały klasowe, a widz nie ma być tylko biernym konsumentem rozrywki, ale wraz z aktorami tworzyć wspólnotę przeżywającą narodowe i bohaterskie mitologie. Propaguje ideologię „Krwi i Ziemi” (Blut und Boden).Tematyka sztuk rekomendowana przez Geisowa ma skupiać się na niemieckiej historii, narodowych bohaterach, micie germańskim, chłopstwie, walce frontowej oraz poświęceniu jednostki dla dobra ogółu. Twórcy i repertuar zostają bezwzględnie zobowiązani do służby nowemu reżimowi totalitarnemu. Publikacja ta służyła jako praktyczny zbiór wytycznych dla dyrektorów teatrów, reżyserów oraz dramaturgów, którzy chcieli lub musieli dostosować swoją twórczość do wymagań nowego reżimu.