Briefe von Friedrich von Gentz an Pilat (Lipsk, 1868) – drugi i ostatni tom zbioru korespondencji, obejmujący listy Friedricha von Gentza (1764–1832) - prusko-austriackiego dyplomaty, pisarza politycznego i czołowego publicysty okresu rewolucji francuskiej oraz wojen napoleońskich, bliskiego współpracownik kanclerza Klemensa von Metternicha do jego bliskiego przyjaciela Josepha Antona Pilata (1782-1865) - niemieckiego publicysty, od 1803 roku prywatnego sekretarza Metternicha, od 1811 roku redaktora „Oesterreichischer Beobachter”. Zbiór stanowi fundamentalne i bezcenne źródło historyczne ukazujące kulisy i tło polityczne Europy i Niemiec w I połowie XIX wieku, codzienne życie dworu, kuluarowe kulisy władzy okresu Metternicha etc. Zawiera przemyślenia, analizy polityczne oraz zakulisowe komentarze dotyczące epoki napoleońskiej i Restauracji Burbonów. Korespondencja dotyka kwestii bieżącej polityki międzynarodowej (w tym tzw. kwestii wschodniej i sytuacji w Niemczech), ukazuje mechanizmy ówczesnej dyplomacji oraz nastroje intelektualne panujące w konserwatywnych kręgach podczas wojen napoleońskich i po kongresie wiedeńskim (którego Gentz był sekretarzem generalnym). Daje unikalny wgląd w zakulisowe mechanizmy tworzenia europejskiego porządku i walki z ideami rewolucyjnymi i liberalnymi. Zawiera również osobiste przemyślenia Gentza na temat szeroko pojętego życia kulturalnego i ówczesnego społeczeństwa. Publikacja to intymny, polityczny pamiętnik epoki Restauracji Burbonów oraz wojen napoleońskich. Listy relacjonują kulisy wielkiej polityki z perspektywy ścisłego centrum władzy. Gentz, często nazywany "piórem Europy", bez ogródek dzieli się z Pilatem tajnymi planami dworu wiedeńskiego, refleksjami na temat upadku Napoleona oraz obawami przed ruchami rewolucyjnymi i liberalnymi. Dzieło zostało zredagowane i opublikowane przez historyka Karla Mendelssohna-Bartholdy’ego (1838-1897). Tom pierwszy dzieła zawiera korespondencję z lat 1811-1820, natomiast drugi z okresu 1821-1830 oraz zapiski z lat 1815-1832.