W naukach o religii i biblistyce konkordancja to alfabetyczny indeks słów z Pisma Świętego, który wskazuje wszystkie wersety i księgi, w których dane słowo występuje. Pierwsze wydanie konkordancji niemieckiego teologa Gottfrieda Büchnera (1701 – 1780) ukazało się w 1740 roku i zyskało ogromną popularność w świecie protestanckim. Przez kolejne stulecia książka była wielokrotnie wznawiana, poprawiana i rozbudowywana, w XIX wieku znacząco zmodyfikował i rozszerzył ją m.in. niemiecki profesor teologii protestanckiej Heinrich Leonhard Heubner (1780 – 1853). Konkordancja Büchnera zawiera listę i objaśnienia biblijnych tematów, terminów i pojęć i jest pewnego rodzaju podręcznikiem do konkretnych zagadnień związanych z Pismem Świętych i historią chrześcijaństwa. Oprócz wyjaśnień faktograficznych praca oferuje również wyjaśnienia dotyczące interpretacji tekstu (egzegeza) i dostarcza praktycznej pomocy w przygotowywaniu kazań (homiletyka). Książka Gottfrieda Büchnera była i jest wykorzystywana głównie przez teologów, duchownych i zainteresowane teologią osoby niezwiązane z Kościołem.