„Ajas” to najstarsza z z siedmiu zachowanych w całości tragedii greckiego dramaturga Sofoklesa (ok. 496 p.n.e. – 406 p.n.e.), przetłumaczona, opatrzona komentarzami i wydana przez niemieckiego filologa i historyka Augusta Christiana Borhecka (1751-1816). Sofokles koncentruje się na Ajasie (Ajaksie), wojowniku wojny trojańskiej, który planuje wymordować greckich wodzów po tym, jak wykuta przez Hefajstosa zbroja Achillesa przekazana zostaje znienawidzonemu Odyseuszowi, a nie jemu. Trawiony wstydem i gniewem Ajas chce zrealizować swój morderczy plan, jednak Atena, chcąc chronić Greków, zsyła na niego obłęd. Ajas w szale zaczyna torturować i zabijać nie ludzi, ale bydło i ostatecznie, uświadamiając sobie, że stał się pośmiewiskiem całej greckiej armii, wybiera samobójstwo zamiast hańby. Sofokles mistrzowsko przedstawia wewnętrzny konflikt Ajasa, podkreślając psychologiczny ciężar wojny i jej skutki dla człowieka. Tłumacz i wydawca, August Christian Borheck opatrzył swoje tłumaczenie szczegółowymi komentarzami i wyjaśnieniami filologicznymi oraz historycznymi, aby ułatwić współczesnym mu czytelnikom zrozumienie mitologii greckiej i jej starożytnego kontekstu.