August Hermann Francke und sein Hallisches Waisenhaus

Opis dokumentu

Książka „August Hermann Francke i jego sierociniec w Halle” została wydana w 1898 roku przez Gustava Friedricha Hertzberga (1826 - 1907), niemieckiego historyka i pedagoga. Opisuje ona życie i działalność niemieckiego teologa, pietysty i pedagoga Augusta Hermanna Franckego (1663 – 1727). Szczególny nacisk autor położył na jego działalność jako założyciela sierocińca w Halle, uznawanego za prekursora współczesnych domów dziecka. August Hermann Francke, uważany za najważniejszego przedstawiciela pietyzmu, w 1691 roku został pastorem w niewielkiej miejscowości Glaucha koło Halle i założył tam instytucje, które przyniosły jemu i miastu Halle światową sławę. Założona przez niego szkoła dla biednych dzieci szybko rozwinęła się w duże miasteczko szkolne z różnymi placówkami edukacyjnymi, w ciągu wielu lat intensywnej budowy powstały budynki szkolne, mieszkalne i handlowe, a także wydawnictwo, drukarnia, księgarnia, apteka, szpital, biblioteka i ogrody. Francke wcielił w życie nowoczesną ideę przeciwdziałania niesprawiedliwości społecznej poprzez edukację. Jego inicjatywy odbiły się szerokim echem na całym świecie i nadal mają wpływ na politykę oświatową i opiekuńczo-wychowawczą. Książka szczegółowo omawia poglądy edukacyjne i teologiczne Franckego, a także organizację i strukturę założonego przez niego sierocińca. Jest to ważne dzieło w zakresie historii edukacji w Niemczech, oferujące wgląd w historię opieki nad sierotami oraz historię i rolę Kościoła protestanckiego w Niemczech.