Aufsätze über bildende Kunst (Berlin, 1914) - pierwszy z trzech tomów publikacji z dziedziny historii sztuki autorstwa niemieckiego historyka i krytyka sztuki Richarda Muthera (1860-1909), opracowany i wydany po śmierci autora przez niemieckiego krytyka sztuki Hansa Victora Rosenhagena (1858-1943). Zebrane w pierwszym tomie eseje są poświęcone szeroko pojętej historii malarstwa i rzeźby. Teksty skupiają się na specyfice pracy oraz geniuszu szerokiej gamy znanych twórców od włoskiego renesansu, przez barok i rokoko, aż po XIX-wieczny romantyzm, realizm i prerafaelitów. Muther pokazuje sztukę poprzez pryzmat ludzkiej osobowości i warsztatu twórczego, pisząc w sposób żywy i przystępny dla miłośników kultury i sztuki. Zamiast suchej terminologii stosuje impresyjny, zaangażowany styl pisania, który przybliża ducha twórczości danego artysty. Skupia się na tym, jak technika, kolor i kompozycja odzwierciedlają osobowość twórcy oraz prądy w ówczesnej sztuce. W tomie znajdują się szkice poświęcone m.in. Rembrandtowi - jednemu z najważniejszych punktów tomu, który jest opisywany jako genialny obserwator ludzkiej psychiki i mistrz światłocienia, Sandro Botticelliemu - poddanemu analizie pod kątem jego poetyckiej i linearnej estetyki renesansowej, Andrei del Sarto, który jest przedstawiany jako reprezentant dojrzałego renesansu we Florencji, ceniony za mistrzostwo kompozycji i koloru, a także artystom nowszym, takim jak Max Liebermann - czołowy przedstawiciel niemieckiego impresjonizmu, którego Muther cenił za nowoczesne, realistyczne podejście do światła i codziennego życia, Paul Cézanne - francuski postimpresjonista, pokazany jako rewolucjonista, który[nbsp] dał początek nowej epoce w sztuce, sprowadzając formy natury do geometrii i tworząc pomost między impresjonizmem a kubizmem, Dante Gabriel Rossetti - kluczowa postać angielskiego Bractwa Prerafaelitów, analizowana pod kątem literackich inspiracji i specyficznego kanonu kobiecej urody, James McNeill Whistler - amerykański malarz działający w Europie, pionier teorii „sztuka dla sztuki”, słynący z subtelnych, niemal muzycznych harmonii kolorystycznych. etc.

[nbsp]