Wierszowany utwór autorstwa K. L. Forstera (audytora) na okoliczność objęcia przez Andreasa Theodora Brakenhausena – elbląskiego burmistrza - urzędu królewskiego burgrabiego. Godność tę nadał mu król Stanisław August Poniatowski w uznaniu jego zasług. Wiersz jest oświeceniową pochwałą mądrości, krytycznego rozumu, filozofii, poszukiwań naukowych, stojących w opozycji do panujących wcześniej według autora przesądów i zabobonów. Nowy burgrabia zaprezentowany jest w utworze właśnie jako typ oświeceniowego człowieka, podobnie jak inni wymienieni w tekście włodarze miasta: Möller, który prezydiuje, Jungschulz, który opiekuje się ubogimi oraz Ramsay, który zarządza miejskim sierocińcem. Druk współoprawny z innymi drukami okolicznościowymi (mowy, wiersze, druki żałobne, weselne itp.). W klocku oprawionych jest 125 różnych druków.