Monografia niemieckiego historyka wojskowości poświęcona ośmiu krążownikom pomocniczym pod banderą Cesarskiej Marynarki Wojennej Niemiec biorącym udział w działaniach wojennych 1914 – 1918 na Atlantyku, Oceanie Indyjskim i Oceanie Spokojnym. Krążowniki pomocnicze były przebudowanymi i uzbrojonymi statkami handlowymi i/lub pasażerskimi. Przed wybuchem I Wojny Światowej Cesarska Marynarka Wojenna Niemiec zawarła kontrakty z niemieckimi firmami żeglugowymi w celu przebudowania statków handlowych i pasażerskich na krążowniki pomocnicze na wypadek wojny. Podczas wojny, w latach 1914–1918, w służbie Cesarskiej Marynarki Wojennej Niemiec znajdowało się piętnaście krążowników pomocniczych, w tym cztery niemieckie statki pasażerskie, cztery niemieckie statki handlowe i jeden niemiecki parowiec pocztowy, a także rosyjski statek pasażersko-towarowo-pocztowy, brytyjski statek pasażerski i dwa brytyjskie frachtowce, kanadyjski trawler oraz amerykański żaglowiec („SMS Seeadler”), które zostały zdobyte lub wzięte jako łupy wojenne. Niektóre krążowniki pomocnicze rozpoczęły swoją służbę w czasie wojny z portów w Ameryce Północnej i Południowej lub z chińskiego miasta portowego Tsingtaus (dawna kolonia niemiecka w Azji Wschodniej, obecnie Qingdao).