„Archytas oder das Wichtigste für den Menschen” to filozoficzna rozprawa niemieckiego pisarza epoki oświecenia Gottfrieda Augusta Heinricha Schmidta (1769 - 1805), napisana w formie fikcyjnych dialogów i opublikowana w Berlinie w dwóch częściach (1799 – pierwsza część, 1800 – druga część.). Historyczny Archytas z Tarentu (ok. 435–350 p.n.e.) był bliskim przyjacielem Platona (ok. 427–347 p.n.e.) i jest uważany za jedną z najważniejszych postaci szkoły pitagorejskiej. W pierwszej części w rozmowach z Glaukonem (pierwowzorem był prawdopodobnie ateński filozof Glaukon, starszy brat Platona) a następnie z Kritolaosem (chodzi tu o greckiego filozofa Kritolaosa z Fazelis) autor snuje rozważania na temat filozofii przyrody, psychologii, natury ludzkiej, etyki i moralności, nieśmiertelność duszy oraz porusza zagadnienie właściwego stosunku do życia i śmierci.