Also sprach Zarathustra (Berlin, 1939) - opus magnum niemieckiego filozofa i filologa Friedricha Nietzschego (1844-1900), wydane po raz pierwszy w częściach w latach 1883–1885. Dzieło Nietzschego to poetycko-filozoficzny traktat, a zarazem manifest nowego systemu wartości, który zrewolucjonizował zachodnią myśl, krytykując dotychczasowy system wartości, chrześcijaństwo i platonizm. Fabuła nie skupia się na tradycyjnej akcji, lecz opisuje wędrówki i nauki tytułowego proroka (postać wzorowana na starożytnym perskim mędrcu), który po latach odosobnienia schodzi z gór do ludzi, by podzielić się swoją mądrością i głosić koncepcję „nadczłowieka”, woli mocy oraz wiecznego powrotu. Prorok wygłasza tytułowe mowy, które ogłaszają upadek dotychczasowych fundamentów kultury zachodniej, obalają dotychczasowy porządek moralny oparty na religii i głoszą ideę „śmierci Boga”. Zaratustra naucza o ewolucji człowieka, który z wielbłąda (pokora, tradycja) staje się lwem (bunt, wolność), by ostatecznie osiągnąć stan dziecka (nowy początek, afirmacja życia). Głosi, że człowiek jest tylko liną rozpiętą między zwierzęciem a Nadczłowiekiem – istotą, która wyzbyła się resentymentu i sama kreuje swoje wartości, żyjąc w pełni i afirmując ziemskie życie. Prorok mierzy się z jedną z najtrudniejszych idei filozoficznych - zgodą na to, by całe nasze życie, ze wszystkimi cierpieniami i radościami, powtarzało się w nieskończoność dokładnie w ten sam sposób. W ostatniej części księgi Zaratustra w swojej jaskini spotyka tzw. „wyższych ludzi” i uczy ich afirmacji życia. Dzieło to jest również określane mianem filozoficznej "anty-Biblii", która poprzez alegorie i poetycki język wzywa do odrzucenia chrześcijańskiej moralności i stania się twórcą własnego losu.