Opublikowana w 1927 roku książka „Als ich Hindenburg malte” to autobiograficzna relacja niemieckiego malarza i rysownika Hugo Vogela (1855-1934) z okresu I wojny światowej. W związku z otrzymaniem oficjalnego zlecenia wykonania portretów Paula von Hindenburga (1847-1934) berliński malarz w latach 1915–1917 osobiście towarzyszył feldmarszałkowi (późniejszemu prezydentowi Rzeszy) na froncie wschodnim (z miast wymienione są min. Czerniachowsk, Kętrzyn, Malbork, Ostróda i Giżycko) oraz w Wielkiej Kwaterze Głównej w Pszczynie. Książka jest połączeniem osobistych wpisów w dzienniku autora, prywatnej korespondencji (min. między Vogelem i jego żoną oraz Hindenburgiem) oraz licznych szkiców, zdjęć, ilustracji oraz faksymiliów dokumentów i ma układ chronologiczny. Vogel w swoich zapiskach, wykraczając poza oficjalną propagandę wojenną, szczegółowo opisuje przeżycia, rozmowy i obserwacje z sesji portretowych z von Hindenburgiem, umożliwiając tym samym wgląd w życie prywatne feldmarszałka i jego przyzwyczajenia, nawyki, postawę i charakter w czasie wojny. W ostatniej części autobiografii Vogel opisuje swój powrót do Berlina i dalszą karierę polityczną von Hindenburga aż do jego wyboru na prezydenta Republiki Weimarskiej w 1925 roku.