Allgemeine Revision des gesammten Schul- und Eziehungswesens von einer Gesellschaft practischer Erzieher. Sechzehnter Theil

Typ: Stary druk Rok publikacji: 1792 Miejsce publikacji: Wien,Braunschweig Autor:
  • Campe, Joachim Heinrich
Strony: [ 2 ]; 328; [ 4 ] Sygnatura: 92289 Języki: ger Hasła kluczowe:
  • Stary druk - 18 w.
  • Filantropizm - 18 w.
  • Pedagogika - 18 w.
  • Edukacja, szkolnictwo - 18 w.
  • Campe, Joachim Heinrich (1746-1818)
Pobierz plik XML Pobierz plik TXT Kategorie:
Data dodania: 28.07.2020

Opis dokumentu

Tom szósty Powszechnej rewizji szkolnictwa i wychowania szkolnego (1785-1792) wydany w 1792 roku w Wiedniu i Brunszwiku. Autorem sześciotomowego dzieła jest Joachim Heinrich Campe (1746-1818) - niemiecki pedagog, pisarz, lingwista, publicysta i wydawca, przedstawiciel filantropistów (ruch w pedagogice, który ukształtował się w Niemczech w II połowie XVIII wieku, na rzecz szerzenia oświaty w niższych warstwach społecznych). W okresie 1778 - 81 prowadził własny zakład wychowawczy, był autorem jednego z pierwszych słowników języka niemieckiego (Wörterbuch der deutschen Sprache), własną adaptacją Przypadków Robinsona Crusoe Daniela Defoe (Robinson der Jungere 1779) zapoczątkował w Niemczech rozwój literatury dla młodzieży. W 1786 roku książę Brunszwiku powołał go do reformy szkolnictwa w swoim kraju. Campe znany jest z tego, że zniemczył około 11.500 słów obcego pochodzenia, z czego 300 jest nadal w użyciu. W Powszechnej rewizji szkolnictwa i wychowania szkolnego autor przedstawia swoje idee i formułuje teoretyczne podstawy filantropizmu. Przedstawiciele tego ruchu w pedagogice głosili m.in. konieczność kształcenia wszystkich warstw społecznych, przy zachowaniu różnic stanowych. Byli zwolennikami kształcenia intelektu jak również ideału życia zgodnego z naturą. W nauczaniu opowiadali się za stosowaniem metod poglądowych oraz rodzinnej atmosfery w procesie wychowania. Propagowali nauczanie szkolne, które było urozmaicane zabawami, wycieczkami i zajęciami w ogrodzie. W programie nauczania uwzględniali łacinę, język ojczysty i nowożytne języki obce, nauki przyrodnicze oraz ćwiczenia fizyczne. Celem wychowania był człowiek oświecony, zaradny, użyteczny, nastawiony patriotycznie, szczęśliwy, przestrzegający zasad higieny, troszczący się o zdrowie i rozwój fizyczny, wychowany w miłości do drugiego człowieka i przyrody.