Aktenstücke zur Reparationsfrage von Mai 1921 bis März 1922

Opis dokumentu

Wydany w 1922 roku zbiór „Aktenstücke zur Reparationsfrage von Mai 1921 bis März 1922” dokumentuje negocjacje dyplomatyczne i gospodarcze Niemiec z państwami Ententy oraz Międzysojuszniczą Komisją Reparacyjną po I wojnie światowej. Zbiór dokumentów składa się z czterech części i załącznika. Pierwsza część to dokumentacja dotycząca realizacji i bezpośrednich skutków tzw. ultimatum londyńskiego z 5 maja 1921 roku dotyczącego planu spłat nałożonych na Niemcy reparacji. Druga część zbioru dokumentów to noty, protokoły i harmonogramy płatności, które zostały wymienione między rządem Rzeszy Niemieckiej a Międzysojuszniczą Komisją Reparacyjną przed konferencją w Cannes (styczeń 1922). W trzeciej części zawarte są dokumenty dotyczące przebiegu konferencji w Cannes (6-13 stycznia 1922), w tym słynne oświadczenie niemieckiego ministra spraw zagranicznych Walthera Rathenaua (1867-1922) wygłoszone przed Radą Najwyższą. Czwarta część to pisma i noty dyplomatyczne wymienione po konferencji w Cannes między rządem niemieckim i Międzysojuszniczą Komisją Reparacyjną. Załącznik zbioru to min. oficjalne (również anglojęzyczne) dokumenty Międzysojuszniczej Komisji Reparacyjnej i strony niemieckiej dotyczące szczegółów realizacji płatności, zestawienia dokonanych płatności i świadczeń rzeczowych oraz postanowienia paryskiej konferencji ministrów finansów mocarstw zwycięskich, podczas której podpisano tzw. paryskie porozumienie finansowe, regulujące min. podział przekazanego przez stronę niemiecką w sierpniu 1921 pierwszego miliarda marek w złocie i szczegóły dotyczące ponoszenia kosztów utrzymania wojsk zwycięskich mocarstw stacjonujących nad Renem.